U bent hier als         |      
Omgevingsvisie Kromme Rijn 
 
 

Home
Archief

 
 Uw stem over Landbouw
1. Om een innovatieve en milieuvriendelijke agrarier de ruimte te geven moeten we vaak maatwerk leveren. Wettelijke normen zitten vaak in de weg van innovatie, en bij maatwerk hoeft de agrariër niet altijd aan de (wettelijke) normen te voldoen. Milieutechnologie maakt het mogelijk om af te wijken van regels en normen. Bij maatwerk gaan we kijken naar de effecten en niet naar de normen.

Ik vertrouw maatwerk niet en heb liever duidelijke normen, dan weet ik tenminste wat ik krijg.  (66) 62%
Als maatwerk een beter milieu oplevert dan het milieu dat we met normen krijgen vind ik het uitstekend.  (41) 38%

  

Landbouw


Visie

We zijn trots op de landbouw in ons gebied. Volgens ons is een sterkere integratie van de waarden van landbouw en samenleving de richting waarin de sector zich moet ontwikkelen. Wij kiezen de kracht van de agrarisch ondernemers als beginpunt. Veel agrarisch ondernemers zien de vragen die de samenleving over dierveiligheid, milieu, ruimte enz. heeft als uitdaging om te innoveren en die houding willen we stimuleren.
Wij gaan innovatieve bedrijven helpen om milieuwinst die ze bij ontwikkeling kunnen maken te verzilveren. Wij denken dat in de combinatie van bedrijfseconomische groei, innovatie door nieuwe technologien toe te passen en verduurzaming, de toekomst voor de landbouw in ons gebied zit. De omgevingswet geeft ons de middelen om bedrijven die deze richting kiezen ook echt wat te bieden. Om dit te kunnen doen moeten we als gemeenten meer kennis over de landbouw organiseren.
Daarnaast vinden we dat de sector zichzelf gebiedsgericht moet organiseren om praktische problemen als wateroverlast of versnippering aan te pakken.



Discussieer mee!

Wij willen agrarische-ondernemers de ruimte geven om te groeien. Maar we denken dat de ruimte niet ontstaat door minder regels te maken, omdat daar geen maatschappelijk draagvlak voor is. Volgens ons is er alleen door een combinatie van innovatie en duurzaamheid meer draagvlak voor groei te vinden. Wat vindt u van deze inschatting?
 
We willen agrariërs de ruimte geven om te groeien, maar tegelijkertijd willen we het landschap, zeker waar dat kwaliteit heeft, behouden en versterken. Is dit altijd tegengesteld aan elkaar, of zijn er manieren om deze twee doelen te combineren?

Door stoppende agrariërs komen telkens nieuwe gronden vrij waardoor de landbouwgrond versnipperd raakt. Dit leidt tot meer landbouwverkeer op de smalle wegen. Tegelijkertijd zouden wij die wegen juist graag veiliger en fietsvriendelijker maken zodat de recreatiesector zich ten volle kan ontplooien. Wat is de beste positie die we in dit spanningsveld kunnen kiezen?
 

meer weten, landbouw

Commentaar

# Henny
woensdag 2 december 2015 10:32
Een vreemde stelling. Er wordt hier gesuggereerd dat voor innovatie en milieu- en dierwelzijn schaalvergroting (groei)nodig is. Dat lijkt mij niet juist. Zodra agrariërs eerlijke prijzen krijgen voor hun producten door bijvoorbeeld samen te werken in lokale kleinschalige markten kan de 'race to the bottom' stoppen.
# Bert Melief
woensdag 2 december 2015 12:46
eens met #Henny

Jullie suggereren dat innovatie alleen kan door schalvergroting. Dat is onjuistt
# hans van kempen (projectleider LOSstadomland)
woensdag 2 december 2015 12:57
@ Henny en Bert

Er zijn uiteraard meer manieren om de landbouw duurzamer te maken. Die kunnen bijvoorbeeld op het individuele vlak liggen of in de samenleving in brede zin.

In de stelling spitsen we het toe op schaalvergroting omdat een gemeente regelmatig met die vraag te maken heeft en dan een antwoord moet geven.

In de pdf die bij dit thema staat ziet u dat dit deel uitmaakt van een breder voorstel. Maar ook dan richten we ons op de mogelijkheden die een gemeente heeft, omdat we daar als gemeente een keuze kunnen maken.



# Bea
woensdag 2 december 2015 14:01
Waarom zou een gemeente geen mogelijkheden hebben ten aanzien van diervriendelijkheid of andere thema's? Dat lijkt op een vooringenomen keuze.
# hans van kempen (projectleider LOSstadomland)
woensdag 2 december 2015 14:06
@bea

Zullen we op deze site eens een lijst van mogelijkheden opstellen die een gemeente heeft? Waar denk je aan?
# Jacques van Nederpelt
donderdag 3 december 2015 22:14
Schaalvergroting is het verkeerde middel voor duurzame landbouw. Het levert productieoverschotten op en dalende prijzen, gevolgd door verdere schaalvergroting of faillissement. Boeren moeten milieu- en diervriendelijke en gezonde producten leveren aan de lokale en regionale markt. Als ze zich daarbij in coöperaties aaneensluiten kunnen ze een sterke marktpositie verwerven en kostendekkende prijzen ontvangen.
# Huub van der maat
zaterdag 5 december 2015 22:10
Schaalvergroting is zeker geen toverwoord en ook geen verkeerde zaak alleen moet het niet gaan om vergroting alleen maar vooral om het op orde houden van de verhouding tussen kosten en opbrengsten.sommige kiezen daarbij voor schaalvergroting tot het gaatje en daar zit ,m nou net het probleem denk ik
Dus geef ruimte aan ieder een maar laat zo wel de vergroter als de verbreden z,n eigen keuze maken en binnen de wetten ook de ruimte krijgen
# Jacques van Nederpelt
zondag 6 december 2015 11:48
De discussie moet gaan over duurzame landbouw, niet over al of geen schaalvergroting. Duurzame landbouw betekent landbouw die de natuurlijke processen in lucht, water en vooral in de bodem ondersteunt in plaats van verstoort. Dus geen kunstmest en andere chemicalien maar gesloten kringlopen en instandhouden van de biodiversiteit. Deze doelen kunnen worden bereikt door een uitgekiende wisselteelt van voedselgewassen, veevoer en grasland. De doorgeschoten specialisatie die de moderne landbouw kenmerkt, maakt de landbouw afhankelijk van chemische middelen en is letterlijk tegennatuurlijk.
# Robert
dinsdag 8 december 2015 9:06
De landbouw staat traditioneel onder druk als traditioneel landbouwgebied wordt ontwikkeld. dat is al decennia zo: boerderijen worden woonhuizen en ineens komen er klachten over stank, geluid, landbouwverkeer, gewasbesproeiing, hagelkanonnen. Dat soort zaken moeten eerst afdoende geregeld worden alvorens er ontwikkeld kan worden. Anders draai je de boeren een loer.
Versnippering draagt ook bij aan karakter. perceelgrenzen worden namelijk vaak verwijderd als schaalvergroting optreedt (efficiëntie). dat maakt het gebied minder aantrekkelijk voor toerisme. Ook dat vastleggen voor aanvang denk ik.
En dan het woord 'marktwaarde'. Gaat alles alleen daarom? Korte-termijn denken over marktwaarde staat vaak lijnrecht tegenover duurzaamheid. In Utrecht zijn ze nu heel blij dat het dempen van de grachten (voor 'ontsluiting') destijds voorkomen is.
# Mark Frederiks
dinsdag 15 december 2015 23:12
Wat bedoelt men met innovatie (social, keten, technisch enzv.), wat is duurzaamheid, Economische duurzaamheid?

Ik mis de voor onze streek de kansrijke mogelijkheid die www.local2local.nl ingang zet: De korte keten. Een fatsoenlijke prijs voor de producent is een van de belangrijkste problemen én echte verbinding met de burger. Met verbinding bedoel ik in dit geval niet een bord in de tuin met een leuk logo, maar een burger die zijn beurs trekt.

Ik zie een mogelijkheid om op basis van lokale vraagsturing te gaan verbouwen én ondernemen. Zelf pleit ik dus voor een voorrang beleid voor lokale vraaggestuurde landbouw.

Heb overigens niets tegen groei van een bedrijf met marktpotentie mits er wel een groen hart in de ondernemer zit.(Gelukkig hebben de meeste producenten dit ook, zowel bio als traditioneel.)


Ik ben persoonlijk wel van mening dat er bij opschaling van producenten goed gekeken moet worden naar de markt dynamiek. Het feit dat de melkprijs nu laag is. Er recent veel boeren melkkoeien hebben geplaatst die nu met de problemen zitten, getuigd wel van een gebrek aan inzicht en zelfsturing binnen de sector. Hopla daar komt weer een boterbergje in zicht.

Daarnaast ben ik wel voor het rechtstreeks investeren van lokale bevolking in hun eigen boeren als alternatief voor de banken.

# Andries Middag
vrijdag 18 december 2015 14:06
Even iets anders, naar aanleiding van wat onder 'recreatie en toerisme' lees over het verlagen van legeskosten voor toeristische en recreatieve projecten. Volgens mij zou dit ook voor agrarische projecten het geval moeten zijn. Elke euro die een boer of teler minder hoeft te investeren in onderzoek, ambtelijke begeleiding en papier kan terechtkomen in bijdragen die wel direct maatschappelijk relevant zijn en bijdragen aan verduurzaming van de bedrijfsvoering.
# Erik Alsema
vrijdag 18 december 2015 17:19
Ik vind bovenstaande stelling een schijntegenstelling. Innovatie vraagt niet perse om schaalvergroting. Veelproblemen in de huidige manier van landbouw en veeteelt hangen juist samen met doorgeschoten schaalvergroting. Zie bijvoorbeeld de dierziektes, die nu ook mensen ziek maken.
Innovatie zou juist liggen in verduurzaming van de landbouw en veeteelt, zonder schaalvergroting. Verkorten van voedselketens kan hieraan bijdragen maar is niet zaligmakend.
# René Borkus
zaterdag 19 december 2015 8:15
De visie is niet richtinggevend. Innoveren kan gekoppeld worden aan schaalverkleining en duurzaamheid, nu kan innoveren ook opgepakt worden als 'schaalvergroting'. Verduurzamen is ook al als je van 100% vervuiling naar 95% vervuiling gaat.... Ik zou een veel striktere visie voorstaan, namelijk die echte richting geeft (biologisch, duurzaam en kleinschalig). Dat is dan even slikken voor agrariërs die dat niet willen, maar daar komen andere voor in de plaats! Het is ook niet zo dat dit in één dag moet gebeuren, maar het is een richting voor 10 jaar (dan willen we ..... gerealiseerd hebben) en dan weer 10 jaar verder. Dan gaan betrokkenen daarop anticiperen en keuzes maken.
# Linda
dinsdag 22 december 2015 23:46
Innovatie en milieu emissie verminderen is niet het heilige antwoord. Dat moeten alle agrariërs nu eenmaal die willen groeien. En er zijn hele leuke spelletjes en emissiebanken om alle nieuwe eisen te omzeilen. We moeten uiteindelijk naar een andere visie op het boerenbedrijf. Ik stel voor: Versterken en echt ruimhartig faciliteren van duurzame landbouw/veeteelt in dat deel van ons gebied waar dubbelbestemmingen zijn. Duurzaam in de zin zoals Jacques Nederpelt dit beschrijft! Het gaat om ecologisch verantwoord ondernemen. Dat is goed voor de kwaliteit van grond, water en lucht. En het geeft ons betere producten!
Zorg ervoor dat deze gebieden met boerenbedrijven niet verstoord worden door buren met vervuilende/intensieve vormen van veeteelt, mais bv, dwz buren met grondbestemming agrarisch. Nu zien we aan de Gooyerdijk bizarre vervuiling van grond en water naast een EHS of natuurgebied! Zelfs de wegen worden opgeofferd aan agrarische landbouwwerktuigen.
Gemeentelijke mogelijkheden: Bestemmingsplannen kunnen over de gemeente grenzen heen aangepast worden in het potentieel rijke natuurgebied langs (bezuiden) en natuurlijk ten noorden van de Kromme Rijn. Geef dubbelbestemmingen niet uit handen, maar verbindt en versterk ze met groene contour/EHS.
# Henny
woensdag 23 december 2015 19:00
Even over dat 'maatwerk', dat is uiteraard alleen acceptabel (boven het handhaven van de normen) als dat inderdaad bewijsbaar beter uitpakt voor natuur, milieu en dierenwelzijn.

Een onafhankelijke partij moet dat controleren, vaststellen, en na realisatie nogmaals controleren (handhaven).
# Mark Kemna
vrijdag 1 januari 2016 13:49
mooi dat deze poll wordt gehouden, en de reacties van de mensen zijn veelzeggend. Wees duidelijk als gemeente in je communicatie, te beginnen met deze poll. Innovatie alleen (een zeer breed begrip) kan niet reden zijn een bedrijf te faciliteren in haar toekomst.
Meer algemeen: investeer in de koplopers. Daag de ondernemer uit zelf met een duurzame visie op haar bedrijf te komen en beloon dat, in plaats van voorwaarden te stellen waarna een ondernemer probeert het onderste uit de kan te halen vanuit een economische (vaak korte termijn) visie.
# Jacomijn Pluimers
vrijdag 1 januari 2016 14:50
Helemaal eens met Mark Frederiks en jacques van Nederpelt

Zet in op een visie voor een duurzame diverse regionaal georienteerde landbouw. Een landbouw met meerwaarde (voedselproductie, landschap, natuur, recreatie, etc) en een goede prijs voor de boer. in de Krommerijn (in combinatie met steden als Utrecht en WijkbDuurstede) zijn daarvoor volop kansen. Zie ook mijn comments bij VAB (pleidooi voor landbouw visie met richtlijnen voor o.a. grondgebondenheid, juistse schaal, en aspecten die regionalisering belemmeren aan te pakken)

- innovatie is een leeg woord! Het zou moeten gaan om leefbaarheid, duurzaamheid, kwaliteit (ruimtelijk/landschappelijk/cultuur/natuur)
# jan de jager
zaterdag 2 januari 2016 11:07
De geschiedenis laat zien dat boeren altijd het kind van de rekening zijn geweest: logisch gezien het primaat van de voedingsmiddelenindustrie, supermarkten, en importeurs. Als het ons ernst is met "milieuvriendelijk" en "duurzaam" moeten boeren een goed inkomen hebben bij een productiegrootte die ze zelf kunnen kiezen. Ze moeten daarbij beperkt worden door de normen opgelegd door onafhankelijken, milieudeskundigen en duurzaamheidsdeskundigen.
# Jan van Bentum
zondag 3 januari 2016 0:24
Allemaal hele leuke reacties maar ook een boer moet zijn hoofd boven het water houden. Een heleboel boeren verdienen minder dan het bijstandsniveau! Het duurzaam maken, het uitsluiten van de tussenhandel, eerlijke prijzen! wat een enorm gelul! We hebben te maken met een wereldeconomie en als ze in het buitenland(ook in Europa) wel grootschalig kunnen verbouwen ga je hier dus failliet. De Nederlandse boeren doen het zo slecht nog niet, eerst alle importproducten dezelfde spelregels!! Blijft wel het feit dat je als buren niet de overlast hoeft te accepteren van het nog meer willen verdienen van je buurman.
# Henny
zondag 3 januari 2016 10:11
Jan,

De afgelopen jaren zijn we al bezig met schaalvergroting, dat heeft niets opgelost voor de boeren maar de zaak alleen maar erger gemaakt. De macht en winst zit bij de grote voedingsmiddelenconcerns en supermarktketens. Zolang dat blijft heeft meer exporteren en dus concurreren met nog grotere bedrijven die nog meer subsidie opstrijken geen zin. Nieuwe vrijhandelsverdragen maken de situatie nog slechter.

Lokale, streekgebonden initiatieven zijn de uitweg uit deze ratrace die onze boeren niet kunnen winnen.
# Gerard
zondag 3 januari 2016 22:18
volgens mij zit de boer al 10-tallen jaren in de greep van enerzijds de bank en anderzijds de supermarkten. Ik snap die banken ook niet die nu weer grotere stallen en veestapels financieren. (puur de behoefte om geld te scheppen waar alleen de bank beter van wordt) M.i. moet de boer zelf de consument opzoeken. Zoiets als de linielanding maar dan op een betere plek en in een keten. Waarom niet een winkelketen met uitsluitend regionale producten. en die kleine coöperaties waren zo slecht nog niet volgens mij. zelf verkopen, vermarkten en verwerken ipv anonieme grondstoffen leveren. Even wat losse flodders;
kromme rijn kaas ipv beemsterkaas
rijnappels en rijnperen. over een paar jaar is de rijnse worst nergens beter te proeven dan op de rokerij zelf,

het gaat helemaal niet over voor of tegen regels en of schaalvergroting. het gaat over anders denken. innovatie gaat JUIST samen met schaalverkleining en vergroten van diversiteit


# Gerard
zondag 3 januari 2016 22:27
en nog een innovatie, weliswaar off-topic:
een nieuwe categorie in de jaarlijkse trekkertrek: wie trekt het meest met zo min mogelijk fijnstof en co2.
of als dat te moeilijk is probeer iets als wie trekt het meest met 1 liter biodiesel.
misschien geeft dat een impuls aan schonere landbouwmachines en onderstreept de duurzame ambities in de streek.
# jan de jager
maandag 4 januari 2016 12:36
Ik verwijs ook graag nog naar een van de eerste reacties: n.l. van Jacques van Nederpelt. Met zijn pleidooi tegen schaalvergroting en voor milieuvriendelijke landbouw
(= Akkerbouw, Veeteelt en ook tuinbouw) slaat hij de spijker op de kop! Als boeren zich verenigen in coöperaties kunnen ze betere prijzen afdwingen en worden ze niet gedwongen tot schaalvergroting. (Niet voor niets kwam indertijd Mansholt terug van zijn ideeen over schaalvergroting en gaf hij toe het verkeerd te hebben gezien!
# Johan van DIjk
maandag 4 januari 2016 13:19
De stelling is idd op meerdere manieren te benadrukken en bevat ons inziens zeker onevenredige tegenstellingen / tegenstrijdigheden. Bijvoorbeeld irt tot het feit dat groteren bedrijven per definitie tot meer verkeer op (smalle) landbouwwegen leidt. Dit is niet redelijk en billijk. De Kromme Rijnstreek wordt gekenmerkt door een groot areaal aan landbouwgronden, natuur, water, etc. met daarbij een netwerk van enkele provinciale wegen en veel binnen- c.q. B-wegen. Landbouwverkeer c.q. verkeer tbv het beheer, onderhoud, aanleg of dergelijke van gronden is genoodzaakt (andere opties zijn er veel niet) om gebruik te maken van de B-wegen of dit nu voor bijv. 5 kleinere landbouwbedrijven is of voor 2 'grotere' of voor een natuurorganisatie of bijvoorbeeld de gemeente of waterschap maakt feitelijk geen wezenlijk onderscheid. Ofwel het vervoer van dieren, voedermiddelen, melk, mest, grond of dergelijk per as door het gebied is en blijft een gegeven.
In navolging van de schaalvergroting/innovatie van de landbouw zijn veelal ook de infrastructuur op erven, percelen e.d. aangepast en meer geschikt voor apparatuur/voertuigen van grotere capaciteit, wat dienaangaande tot gevolg heeft dat het aantal bewegingen per saldo afneemt.
# Henny
maandag 4 januari 2016 14:19
#Johan

De grootte van de voertuigen is de afgelopen tientallen jaren toegenomen, dat geldt voor de bedrijfsvoertuigen maar ook voor onze personenauto's (denk bijvoorbeeld aan het grote aantal SUV's wat we tegenwoordig hebben). Wegen zijn hier niet op aangepast, hetgeen hier en daar tot problemen leidt. Helaas zijn zwakkere weggebruikers zoals fietsers hierdoor kwetsbaarder dan eerst het geval was
# Max Zevenbergen
maandag 4 januari 2016 14:48
In de bovenstaande visie lijkt het alsof verduurzaming en innovatie wordt gebruikt om schaalvergroting mogelijk te maken. Maar zo wordt het omgedraaid.
Verdere verduurzaming van de landbouw is nodig. Voor een ondernemer kan het soms betekenen dat hij moet groeien om zo ook een duurzamere bedrijfsvoering mogelijk te maken. Maar dat hoeft niet altijd.
Het Kromme Rijngebied leent zich bij uitstek voor een landbouw die zich meer richt op de consumenten in de nabijgelegen steden. Niet alleen voor de afzet van duurzame regionale producten, maar ook voor een aantrekkelijk agrarisch cultuurlandschap met volop natuurwaarden.
Innovaties kunnen bovendien multifunctioneel zijn, dus zowel goed voor het agrarisch bedrijf als voor de leefomgeving. Denk hierbij aan natuurlijke plaagbestrijding, voederbomen en kringlooplandbouw.
# Jacques van Nederpelt
vrijdag 8 januari 2016 16:45
Jan van Bentum schreef op 2 januari: "We hebben te maken met een wereldeconomie." Dat is de kern van het boerenvraagstuk. Boeren worden verondersteld te concurreren met miljoenen collega's in de rest van de wereld. Dat is niet in het belang van de boeren maar wel van grote internationale concerns in de voedingsmiddelenindustrie die het liefst daar inkopen waar de prijzen het laagst zijn. Dit brengt een race tussen boeren op gang om de laagst mogelijke kostprijs te realiseren. Vooral voor boeren die ook nog eens milieuvriendelijk en diervriendelijk moeten produceren, is dat niet vol te houden.
De productiekosten in de wereld variëren enorm en zijn in Nederland en eigenlijk in heel de EU, hoger dan in typische landbouwlanden als Argentinië, Australië, Zuid-Afrika, Brazilië of Canada. Rampzalig is dat de politiek in Den Haag en Brussel, en ook de LTO hardnekkig volhouden dat de landbouwmarkten vrij moeten zijn en import en export niet mag worden belemmerd. Boeren wordt verteld dat op de wereldmarkt het grote geld kan worden verdiend. Dat klopt, maar dan wel door de multinationals in de voedingsmiddelensector.
Pas als landbouwmarkten regionaal (landelijk of Europees) worden georganiseerd en er geen import van goedkoop voedsel meer plaatsvindt, kan er een gelijk speelveld voor alle boeren tot stand komen. Dan kunnen boeren een lonende prijs voor hun producten ontvangen. De landbouwsubsidies kunnen dan worden afgeschaft en het voordeel daarvan gaat naar de belastingbetaler. Deze gaat vervolgens wel iets meer voor zijn voedsel betalen.
Een eerlijke prijs komt zo tot stand al is er nog een aanvullende maatregel nodig namelijk productiebeheersing, want overschotproductie ligt in de landbouw altijd op de loer en kan de prijzen onder druk zetten. Ook hier is een rol voor de overheid (Den Haag of Brussel) weggelegd. (Zie mijn boekje 'Acht mythen over voedsel en landbouw' uitgegeven bij www.aardeboerconsument.nl)